Categories
รวมบทความ

หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ

ประวัติ หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ

ชาติกําเนิด หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ

หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ มีนามเดิมว่า กงมา วงศ์เครือสอน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2443 ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ปีชวด ณ บ้านโคก ตำบลตองโขบ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรคนสุดท้องของนายบู่ และนางนวล วงศ์เครือสอน ซึ่งมีพี่ร่วมบิดามารดาเดียวกันทั้งหมด 6 คน 

ในวัยหนุ่มมีร่างกายกำยำล่ำ สันสูงใหญ่ใบ หน้าคมคาย เป็นนักต่อสู้ชีวิตแบบเอางานเอาการ สมัยหนึ่งได้เป็นนายฮ้อย ต้อนวัวควาย หมู เที่ยวขายตามจังหวัดใกล้เคียงกับบ้านเกิด จนต่อมาได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้านายฮ้อยพาคณะนายฮ้อยต้อนสัตว์ ไปขายถึงกรุงเทพฯ โดยอาศัยการเดินทางด้วยเท้ารอนแรมหลายเดือน

การเป็นหัวหน้านายฮ้อยได้แสดงถึงความสามารถเฉพาะตัวของท่าน เช่น จดจำชำนาญรู้ทิศทางดีหนึ่ง มีความสามารถ อาจหาญป้องกันภัยอันตรายที่จะเกิดกับลูกน้องหนึ่ง มีคุณธรรมมีศีลธรรม รักษาคำสัตย์ มีความยุติธรรมหนึ่ง เป็นต้น 

ตัดสินใจออกบวช

 เมื่อท่านอายุได้ 25 ปี พ.ศ. 2468 ครั้นนางเลาตั้งครรภ์แล้ว ได้เกิดป่วยอย่างหนัก สุดที่จะรักษาชีวิตไว้ได้ ในที่สุดนางเลาพร้อมบุตรในครรภ์ได้เสียชีวิตลง การสูญเสียภรรยาสุดที่รัก พร้อมลูกในครรภ์ครั้งนี้ ทำให้ท่านรู้สึกว่าได้หมดสิ้น ทุกอย่างที่เคยหวังและตั้งใจ เพราะตลอดเวลาได้ตรากตรำทำงานหนัก เพื่อเมียและลูก นี้เองเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านนึกถึงพระพุทธศาสนา 

มีผู้เฒ่าผู้แก่บอกอยู่เสมอว่า ไม่มีอะไรดีเท่ากับการบวชพระ การออกบวชเป็นพระจึงอยู่ในจิตสำนึกของท่าน ตลอดมา ด้วยจิตอันแน่วแน่ได้ตัดสินใจไปกราบลาพ่อแม่ ญาติพี่น้อง พร้อมแจกจ่ายทรัพย์สมบัติทั้งหลายบรรดามีให้แก่พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ทุกคนได้เห็นใจ และไม่คัดค้าน ลูกคนสุดท้องคนนี้ ทรัพย์สมบัติที่ท่านมอบให้ครั้งนี้ ก็จะเก็บรักษาไว้แทน

เมื่อวันใดท่านสึกออกมา ก็จะคืนให้ ทุกคนต่างคิดว่า การออกบวชเป็นทางออกที่ดีสำหรับบุคคล ที่ประสบเคราะห์กรรม เช่นนี้เมื่อท่านตัดสินใจออกบวช สิ่งแรกที่ท่านคิดถึงคือเสี่ยวฮัก ชื่อมี ขณะนั้นไปบวชเป็นสามเณรอยู่กับอาจารย์วานคำ วัดบ้านบึงทวย อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

สามเณรมี ภายหลังได้บวชเป็นพระภิกษุ ก็ได้ฟังเรื่องราว ชีวิตของเสี่ยวกงมา แล้วแนะนำให้เข้ามาบวช ในที่สุดท่านจึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ฝ่ายมหานิกาย โดยมีพระอาจารย์โท เป็นพระอุปัชฌาย์

หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ

ตัดสินใจออกธุดงค์

หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ พระอริยสงฆ์แห่งวัดดอยธรรมเจดีย์ ต.ตองโขบ อ.โคกศรีสุพรรณ จ.สกลนคร ท่านเป็นธรรมทายาทศิษย์อาวุโสของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ท่านมีอุปนิสัยเป็น พระที่เรียบง่าย เจ้าระเบียบ มีอุบายละเอียด การเทศนาธรรมใช้ภาษาง่ายๆ แต่กินใจ ความลึกซึ้ง ท่านมีหลวงปู่สาม อกิญฺจโน และท่านพ่อลี ธัมมธโร

เป็นเพื่อนสหธรรมิกที่ออกเที่ยวธุดงค์ บำเพ็ญสมณธรรมด้วยกัน ครั้งนึงหลวงปู่กงมา ท่านได้นำสมเด็จ พระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชิรญาณวงศ์ (ชื่น) ออกเที่ยวธุดงค์ตามป่าเขาทางภาคตะวันออก ถึงขนาดที่พระองค์ออกปากชมว่า “การธุดงค์ของพระปฏิบัติกรรมฐาน นี้ได้ประโยชน์เหลือหลาย อย่างนี้พระต้องธุดงค์กันให้มากๆ ศาสนาจะได้เจริญรุ่งเรือง”

อีกทั้งหลวงปู่กงมา ท่านยังเป็นพระอาจารย์ผู้อบรมกรรมฐานให้กับหลวงปู่วิริยังค์ สิรินธโร ,หลวงปู่แบน ธนากโร ,หลวงปู่อ้ม สุขกาโม เป็นต้น หลวงปู่กงมา ท่านเป็นนักต่อสู้ชีวิต ต่อสู้กับกิเลส เมื่อยังเป็นฆราวาส ก็เป็นฆราวาสที่มีคุณภาพ มีประสบการณ์ มีคุณธรรม

เมื่อพบเคราะห์กรรมก็รู้จักเลือก สรรสาระให้กับชีวิต ถือเพศเป็นบรรพชิตที่น่าเคารพนับถือ ได้ทุ่มเทชีวิตให้กับการ ประพฤติปฏิบัติจนมีความประพฤติดี ปฏิบัติชอบ จึงขอน้อมนำประวัติปฏิปทาของหลวงปู่กงมา มาเผยแพร่ เพื่อน้อมมาเป็นสังฆานุสติ และมรณานุสติครับ

คำว่าทุกข์ แม้จะนิดเดียวก็ไม่เคยมีสัตว์โลกรายใดรัก ชอบ และปรารถนา ต่างก็กลัวและขยะแขยงกันมา แต่ไหนแต่ไรมาแล้ว แต่หากจะมีก็อาจได้พบเห็นในสมัย ปัจจุบัน เพราะศีลธรรม ที่เคยให้ความร่มเย็นแก่โลกตลอดมากำลังถูกตำหนิ ลบล้างด้วยความคิด ของคนในปัจจุบัน โดยเห็นว่า ศีลธรรมที่ร่มเย็นเป็นของเก่าก่อน กลับคร่ำครึ ล้าสมัย ความสุขที่เคยได้รับเป็นสันดาร จนลืมทุกข์ทรมานแต่ก่อนเก่าไปสิ้น โอวาทธรรมคำสอนหลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ

หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ

ในขณะที่ปฏิบัติธรรมอยู่ในป่าดงดิบนั้น ท่านมีความรู้สึกว่า พระพุทธเจ้าท่านวิเศษเหลือเกิน เพียงนึกเช่นนี้ ก็ทำให้อาจหาญ ไม่รู้สึกเกรงภัยใดๆ ได้สละชีวิตเพื่อการปฏิบัติธรรม จนเป็นเหตุให้หลวงปู่มั่น ทุ่มเทสั่งสอนให้ความรู้ในด้านปฏิบัติแก่ท่านอย่างเต็มความสามารถ โดยเมื่อปี พ.ศ. 2471 พระอาจารย์กงม าได้เดินทางติดตามหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต

ซึ่งเดินทางไปส่งโยมมารดาที่จังหวัดอุบลราชธานี ครั้นเมื่อเดินทางมาถึงจังหวัดอุบลราชธานีแล้ว ณ วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2471เวลา 14.40 นาฬิกา พระอาจารย์กงมา และพระอาจารย์ลี ซึ่งเป็นพระสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ก็ได้รับสวดญัตติแปรมาเป็น พระสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ณ วัดบูรพาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี

ท่านทั้งสองได้รับนามฉายาใหม่ว่า “จิรปุญฺโญ” และ “ธมฺมธโร” ตามลำดับ โดยมี ท่านเจ้าคุณพระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญฺโญ) เป็นพระอุปัชฌาย์ และ พระอาจารย์เพ็ง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ภายหลังบวชเป็นพระธรรมยุติแล้ว ท่านพระอาจารย์กงมา จิรปุญฺโญ

ได้ท่องเที่ยวบำเพ็ญสมณธรรม อบรมสั่งสอนไปตามสถานที่ต่างๆ ดังนี้ ในปี พ.ศ. 2472 ธุดงค์ไปจำพรรษาที่บ้านหัววัว จังหวัด ยโสธร ในปี พ.ศ. 2473 ไปจำพรรษาที่บ้านเหล่างา อำเภอเมือง จังหวัด ขอนแก่น ในปี พ.ศ. 2474 ไปจำพรรษาที่บ้านทุ่ม อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ในปี พ.ศ. 2475 ไปจำพรรษาที่ภูระงำ อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น 

มรณภาพ ละสังขาล

สถานที่แห่งนี้ต่อมาพระอาจารย์กง มาได้สร้างเป็นวัดชื่อว่า “วัดดอยธรรมเจดีย์” พุทธศาสนิกชนทั้งใกล้และไกลเมื่อได้ยินกิตติศัพท์ของท่าน ต่างหลั่งไหลพากันมาฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ณ ธรรมสถานแห่งนี้ ไม่ขาดสายตลอดมาจนกระทั่งเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2505

หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ ได้มรณภาพลง ด้วยอาการสงบ ท่ามกลางความเศร้าสลดอาลัยของบรรดา คณะสงฆ์ คณะศิษยานุศิษย์ และพุทธศาสนิกชนทั่วไปเป็นยิ่งนัก สิริรวมอายุได้ 61 ปี 11 เดือน 11 วัน ทั้งนี้ ได้มีการถวายเพลิงศพท่านในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2506 ณ วัดดอยธรรมเจดีย์ เทือกเขาภูพาน จังหวัดสกลนคร 

ขอขอบคุณบทความชีวประวัติ โดย ufabet