Categories
รวมบทความ

หลวงพ่อแช่ม

หลวงพ่อแช่ม

ชีวประวัติของ หลวงพ่อแช่ม

หลวงพ่อแช่ม วันนี้เราจะมาเล่า ถึงพระเกจิผูที่เปี่ยมไปด้วยเมตตา    หลวงพ่อท่านนั้น เป็นชาวนครปฐมโดยกำเนิด เกิดเมื่อปี พ.ศ.๒๔๐๕ ตั้งแต่เยาว์วัยได้ศึกษาร่ำเรียนอักขระ ทั้งภาษาไทย และภาษาขอมกับพระอาจารย์จ้อย วัดดอนเจดีย์ ผู้เรืองวิทยาคม

พระอาจารย์เห็นถึงคุณวิเศษและความใฝ่ใจของหลวงพ่อแช่ม จึงประสิทธิ์ประสาท วิทยาการด้านพุทธเวทพร้อมเคล็ดลับต่างๆ ให้โดยไม่ปิดบัง ซึ่งท่านก็สามารถเรียนรู้ ได้อย่างแตกฉาน

หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง ท่านเป็นเกจิ อาจารย์รูปหนึ่ง ของจังหวัดนครปฐม ที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่ เคารพนับถือของ มหาชน มาตั้งแต่ครั้งสงครามอินโดจีนและในช่วงนี้ เองได้ปรากฏพระคณาจารย์มีชื่ออยู่ในยุคเดียวกันหลายต่อ หลายรูป อาทิหลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก หลวงพ่อจาด วัดบางกระเบา หลวงพ่อโอภาสี แห่งอาศรม บางมดหลวงพ่อแช่ม เป็นพระผู้ทรงอภิญญา มีญาณทัศนะหยั่ง รู้วาระจิตอีกทั้ง เรืองวิทยาคม

มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ เป็นที่กล่าวขวัญของบรรดา ผู้ที่มีโอกาสพบปะหรือใกล้ชิดกับท่าน จนบางเรื่องเมื่อฟัง แล้วไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง อย่างเช่น ทอดแหหาปลาบนบก ใช้ลอบดัก เงินกลางอากาศ ฯบางเรื่องก็พอจะฟังได้บ้างอาทิ ย่นหนทาง และหยุดรถไฟที่กำลังวิ่งอยู่
เสกผ้าเช็ดหน้าให้เป็นกระต่าย หรือ เสกผ้าอาบน้ำให้กลายเป็นงู
สามารถคลุกคลี กับสัตว์ร้ายต่าง ๆ เช่น เสือ หมูป่า และสัตว์เลื้อยคลานมีพิษ เช่นงูจงอาง และงูเห่าได้โดยที่มันไม่ทำอันตราย


เรื่องอภินิหาร หรือความสามารถ เหนือมนุษย์ปุถุชนธรรมดา ของหลวงพ่อแช่มนี้มีบุคคลที่ประสบพบเห็นด้วยตาอยู่หลายต่อหลายคน
และในปัจจุบันบางคนก็ยัง มีชีวิตอยู่และสามารถที่จะยืนยันถึงเรื่องดังกล่าวได้จำได้ว่าราวสัก 20 ปี มาแล้ว เคยมีผู้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับอภินิหารบางประการของหลวงพ่อ ที่ตัวเขาได้พานพบ มาลงในหนังสือฟ้าเมืองไทยพอ จะนึกจับใจความได้กระท่อนกระแท่น

ส่วนรายละเอียด นั้นลืมเสียแล้วจึงต้องเว้นผ่านไปวัครปฏิบัติของท่านก็ค่อนข้างประหลาด เช่นเดียวกับหลวงพ่อโอภาสี พฤติกรรมที่ต่างไปจากพระภิกษุอื่นนี้เป็นเหตุให้หลวงพ่อแช่มต้องอธิกรณ์ มีการร้องเรียนกล่าวหาว่า ไม่อยู่ในสมณวิสัยประพฤติผิดพระธรรมวินัย ตั้งตนเป็นหมอรักษาโรค รดน้ำมนต์ ให้หวย อวดอุตริมนุษยธรรม แถมท้ายด้วยข้อหาปลีกย่อยอีกมากมายทางคณะกรรมการสงฆ์ เมืองนครปฐมอันประกอบด้วยเจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะตำบลในเวลานั้น

หลวงพ่อแช่ม

สำหรับประวัติของหลวงพ่อแช่มนั้นต่างจากที่เคยมีผู้เขียนไว้ในนิตยสารพระเครื่อง ร่มโพธิ์ ฉบับที่ 12ประจำเดือนกุมภาพันธ์ 2535 โปรดพลิกหาอ่านเอาเอง ชาติภูมิของท่านเป็นชาวบ้านหอคอย บางท่านว่าเป็นชาวบ้านดอนข่อย อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐมส่วนปีกำเนิดไม่แน่นอนเพราะไม่มีการบันทึกไว้ แต่เคยมีผู้เรียนถามหลวงพ่อก่อนที่จะมรณภาพราวปีกว่า ท่านตอบว่าร่วมร้อย ฉะนั้นจึงต้องอาศัยการคาดคะเนเอา

ซึ่งคงอยู่ในราวปี พ.ศ. 2399 – 2400 โยมบิดาชื่อ กลัด โยมมารดาชื่อ เหม นามสกุลมากลัด มีพี่น้องรวมทั้งหมด 7 คน เป็นชาย 4 หญิง 2 ตัวท่านเป็นบุตรคนหัวปีครอบครัวมีอาชีพทางเกษตรกรรม
ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่บ้านดอนกลางตำบลมาบแค บางตอนของ ประวัติหลวงพ่อ มีบันทึกอยู่ในหนังสือที่ระลึกงานฌาปนกิจศพ คุณแม่จอน และคุณพ่อไสว รอดผล ณ เมรุ วัดตาก้องเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 โดยพ.ท. สำราญ รอดผล ดังนี้

ตามคำบอกเล่าเมื่อเด็ก ท่านออกจะเกเรแต่คำว่าเกเร ของคนบ้านนอกสมัยนั้น ไม่ถึงขั้น อันธพาล อย่างสมัยนี้ท่านไม่เกเรในทำนองตีหัวหมา ด่าแม่เจ็ก ลักเล็กขโมยน้อยหรือปล้น สะดมใครแต่ท่าน เป็นคนจริงไม่กลัวคน ไม่ว่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน หรือโตกว่าจะชกค่อยตี กันท่านไม่กลัว สู้ไม่ถอย เที่ยวเก่งดื่มเหล้า เป็นตั้งแต่เด็ก รุ่นร่างกายแข็งแรง

โดยมี พระครูอุตรการบดี หลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก เป็นพระอุปัชฌาย์
พระครูสมถกิตติคุณ กลั่น วัดพระประโทน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ชุ่มซึ่งเป็น น้าชายของท่าน ไม่ใช่น้องดังที่บางคนกล่าวไว้ ซึ่งต่อมาได้รับสมณศักดิ์ พระครูสมถกิตติคุณ และเป็นเจ้าอาวาสวัด พระประโทนต่อจากพระอาจารย์กลั่น เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และจำพรรษาอยู่ที่วัดเป็นเวลา 8พรรษา

ระหว่างที่อยู่ในพรรษา ได้พยายามพากเพียรเรียน วิชาสมถกรรมฐานและวิปัสนากรรมฐานอย่างคร่ำเคร่งพอออกพรรษาทุกปี
ท่านจึงเที่ยวธุดงค์ไป เพื่อเล่าเรียนวิชาจากพระอาจารย์ ผู้มีความรู้ในทางไสยศาสตร์เช่น จากอาจารย์ ชาวเขมรบ้าง จากอาจารย์ชาวกะเหรี่ยงบ้าง
และชอบเดินไปต่าง บ้านต่างเมือง อย่าง ลาว เขมร พม่า จนทั่ว มีหลักฐานอยู่ คือตำราของหลวงพ่อท่านเขียนเป็นตัวหนังสือขอมและหนังสือพม่า

หลวงพ่อแช่ม

จิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถ วิหาร และศาลาวัด สวนใหญ่เป็นภาพเกี่ยวกับพุทธประวัติมหาชาติชาดก ประเพณีท้องถิ่น รวมทั้งภาพจากวรรณคดี แต่ปัจจุบันมีวัดหลายแห่งรวมทั้งจิตรกรหลายท่านมักจะใส่ภาพเหตุการณ์ปัจจุบันลงไปด้วย สร้างสีสันเป็นข่าวฮือฮาอย่างต่อเนื่อง

สำหรับภาพจิตรกรรมฝาผนังบนศาลาวัดตาก้อง แม้ว่าจะไม่มีภาพเหตุการณ์ปัจจุบันให้เป็นข่าวฮือฮา แต่จิตรกรรมฝาผนัง ของวัดแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าขลังสุดๆ สามารถใช้เป็น ตำราเล่มใหญ่ ของผู้สนใจในอักขระเลขยันต์ ทั้งนี้ พระครูสาราภิวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดตาก้อง ใช้เงินหลาย ล้านบาทจ้างช่างมาวาดภาพยันต์ด้วย สีน้ำมัน พร้อมคำบรรยาย ไว้ครบ ๑๐๘ ยันต์

พระครูสาราภิวัฒน์ ให้เหตุผลว่า ไม่อยากให้คนลืม ที่จะศึกษาเรื่องอักขระเลขยันต์ การลงยันต์หรือการ เขียนยันต์ นั้นจะใช้อักขระขอม ซึ่งเขียนเป็นตัวย่อของพระคาถาแต่ละบท เพราะหากเขียน พระคาถาลงไปในยันต์ทั้งหมดเนื้อที่คงไม่พอ จึงใช้อักขระย่อ ส่วนตัวเลขที่อยู่ในยันต์ก็ย่อมาจากอักขระของพระคาถา ข้อควรระวังในการ ลากเส้นยันต์ นั้นควรลากทีเดียวให้ตลอดไม่ใช่ลากแล้วหยุด หากลากแล้ว หยุดถือว่ายันต์ นั้นใช้ไม่ได้ ต้องใช้คาถาหรือสูตรในการต่อ เส้นยันต์นั้นใหม่ยันต์นั้นจึงจะใช้ได้

หลังจากนั้นหลวงพ่อ ได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดสามง่าม 1 พรรษา แล้วจึงมาอยู่ที่วัดตาก้อง ซึ่งเวลานั้นมีเจ้าอาวาสคือ
พระอธิการเกริ่น พอตำแหน่งต่อมาคือ สมภารกร่าย เป็นคนบ้านตาก้อง
มีญาติโยมฐานะดีมากมาย หลวงพ่อแช่ม เองมีฐานะเป็นเพียงพระลูกวัดธรรมดาและตัวท่าน ก็รักความสันโดษ

ไม่ยินดีในลาภยศสมณศักดิ์ใดใด ชอบความเป็นอยู่อย่างง่ายๆ สมถะ ไม่สะสมทรัพย์สมบัติ และไม่พิถีพิถัน นุ่งห่มแต่จีวรเก่า ๆกุฏิหรือที่พักเป็นกระต๊อบหลังคามุงจาก ไม่ปูพื้นและปราศ จากฝากั้น ปลูกอยู่ข้างกำแพงพระอุโบสถหลังเก่า ที่สำหรับใช้จำวัด

ต่อมาเมื่ออายุครบบวช ท่านจึงเดินทางกลับมา อุปสมบท ณ บ้านเกิด ที่วัดตาก้อง ได้รับฉายา อินทโชโต มุ่งมั่นศึกษาด้านคันถธุระ วิปัสสนาธุระ และฝึกฝนวิทยาการที่ได้ร่ำเรียนมา จนเกิดความเชี่ยวชาญ นอกจากนี้ ยังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ เพื่อศึกษาเพิ่ม เติมจากพระ เกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงของ จ.นครปฐม ในสมัยนั้นอีกด้วย อาทิ

บั้นปลายชีวิต

หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว, หลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก จนเป็นที่กล่าวขวัญ เลื่องลือกันว่าท่านสำเร็จกสิณถึงขั้นอภิญญาทีเดียว ท่านมรณภาพในปี พ.ศ.2490 สิริอายุ 85 ปี 65 พรรษา ตั้งแต่อดีตจวบถึงปัจุบันนี้ ผู้คนก้ยังคงแห่มาก ราบไหว้ท่านที่วัดไม่ขาดสายและหาเครื่องรางของท่านไว้บูชา กันเรื่อยมาจวบถึงวันนี้

ขอขอบคุณบทความชีวประวัติเกจิอาจารย์ชื่อดัง โดย ufabet.com