Categories
รวมบทความ

หลวงปู่มั่น

หลวงปู่มั่น

หลวงปู่มั่น หรือ พระครูวินัยธรมั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เดิมมีชื่อว่า มั่น แก่นแก้ว เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2413 ณ บ้านคำบง ตำบลสงยาง อ.โขงเจียม  ปัจจุบันคือ อ.ศรีเมืองใหม่ จ. อุบลราชธานี บิดาชื่อ นายคำด้วง แก่นแก้ว และมารดาชื่อ นางจันทร์ แก่นแก้ว

รูปร่างลักษณะและนิสัยท่านเป็นคนร่างเล็ก ผิวขาวแดง แข็งแรง ว่องไว สติปัญญาดีมาแต่กำเนิด ฉลาด เป็นผู้ว่าง่ายสอนง่ายในทางที่ถูก ไม่ยอมทำตามในทางที่ผิดท่านได้เรียนอักขรสมัยในสำนักของอา คือ เรียนอักษรไทยน้อย อักษรไทย อักษรธรรมและอักษรขอม อ่านออกเขียนได้ นัยว่าท่านเรียนได้รวดเร็ว เพราะมีความทรงจำดีและมีความขยันหมั่นเพียร ชอบการเล่าเรียนศึกษา

หลวงปู่มั่น นั้นได้บรรพชาตั้งแต่อายุได้ 15 ปี เป็นสามเณรที่ วัดบ้านคำบง เมื่อบวชได้ 2 ปี บิดาขอร้องให้ลาสิกขาเพื่อช่วยการงานทางบ้าน จิตท่านยังหวนคิดถึงร่มผ้ากาสาวพัสตร์ อยู่เนืองนิจ เพราะติดใจในคำสั่งของยายว่า เจ้าต้องบวชให้ยาย เพราะยายก็ได้เลี้ยงเจ้ายากนัก ต่อมาหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโลได้เดินธุดงค์มาปักกลดอยู่ที่ บ้านคำบง 

หลวงปู่มั่น

พระอาจารย์มั่น ในขณะเป็นฆราวาสจึงเข้าถวายการรับใช้ และมีจิตศรัทธาในข้อวัตรปฏิบัติของหลวงปู่เสาร์ ต่อมาได้ถวายตัวเป็นศิษย์ติดตามเดินทางเข้าเมือง อุบลราชธานี เมื่อท่านอายุได้ ๑๕ ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรในสำนักวัดบ้านคำบง ใครเป็นบรรพชาจารย์ไม่ปรากฏ ครั้นบวชแล้วได้ศึกษาความรู้ทางพระศาสนา

มีสวดมนต์และสูตรต่าง ๆ ในสำนักบรรพชาจารย์ จดจำได้รวดเร็ว อาจารย์เมตตาปรานีมาก เพราะเอาใจใส่ใน การเล่าเรียนดี ประพฤติปฏิบัติเรียบร้อย เป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้ เมื่ออายุท่านได้ ๑๗ ปี บิดาขอร้องให้ลาสิกขาเพื่อช่วย การงานทางบ้าน ท่านก็ได้ลาสิกขา ออกไปช่วยการงานของบิดามารดาเต็มความสามารถ

ในปี พ.ศ. 2436 พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้ศึกษาธรรมปฏิบัติ ณ วัดเลียบ จังหวัดอุบลราชธานี และได้ออกจาริกเดินธุดงค์ติดตามหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล และพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้ธุดงค์วิเวกไปพำนักจำพรรษา ณ พระธาตุพนม ในปี พ.ศ. 2443 ซึ่งพระธาตุพนมในสมัยก่อน ประชาชนไม่รู้ถึงความสำคัญ จึงไม่มีใครสนใจเท่าใดนัก

หลวงปู่มั่น

 เมื่อลาสิกขาไปแล้วยังคิด ที่จะบวชอีกอยู่เสมอ ไม่ลืมเลย คงเป็นเพราะมีอุปนิสัยในทางบวช มาแต่ก่อนอย่างหนึ่ง อีกอย่างหนึ่ง เพราะติดใจในคำสั่งของยายว่า เจ้าต้องบวชให้ยาย เพราะยายก็ได้เลี้ยงเจ้ายาก คำสั่งของยายนี้คอย สะกิดใจอยู่เสมอนั้นเอง

เมื่อคณะของท่านมาพำนัก จำพรรษา จึงได้บอกให้ชาวบ้านญาติโยมทราบว่า พระธาตุพนม องค์นี้เป็นพระธาตุ อันศักดิ์สิทธิ์ เพราะเป็นพระธาตุที่บรรจุอัฐิธาตุของพระพุทธเจ้า เมื่อชาวบ้านได้รู้เช่นนั้นแล้ว ก็พากันบังเกิดปีติยินดี เป็นอย่างยิ่ง จึงช่วยกันทำความสะอาด บริเวณพระธาตุพนม ครั้นถึงวันเพ็ญเดือน 3 ก็พาญาติโยมทั้งหลายทำบุญ จนเป็นประเพณีสืบต่อกันมา จนถึงทุกวันนี้

หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้ออกธุดงค์ วิเวกเพียงลำพัง องค์เดียว ได้ไปพำนักปักหลักบำเพ็ญเพียร ที่ถ้ำสาริกา จังหวัดนครนายก ณ ถ้ำสาริกา แห่งนี้ ท่านได้รู้ได้ เห็นธรรมอันอัศจรรย์ และได้ประสบเหตุการณ์ ต่างๆหลายประการ อย่างตอนที่ท่านรู้สึกว่า โรคเจ็บท้องที่เคยเป็นประจำ ชักกำเริบและมีอาการรุนแรง ขึ้นตามลำดับ แต่ด้วยอาศัยด้วย เหตุว่าท่านได้บำเพ็ญบารมี กำลังใจในการ ปฏิบัติที่สั่งสม ไว้มากในพระบวรพุทธศาสนา

หลวงปู่มั่น

ท่านจึงตัดสินใจออกไปนั่งสมาธิ  เจริญอสุภะกรรมฐาน จนกระทั่งจิตเกิดความอัศจรรย์ สามวันสามคืน ปี พ.ศ. 2471 พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) ได้แต่งตั้งให้ พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ดำรงตำแหน่งเป็น เจ้าอาวาส จังหวัดเชียงใหม่ ขณะนั้นท่านจำใจรับตำแหน่ง เพราะเห็นแก่พระอุบาลี คุณูปมาจารย์ จันทร์ สิริจันโท ซึ่งกำลังอาพาธ ท่านจึงได้เดินทางสู่ ภาคเหนือ และจำพรรษาที่ วัดเจดีย์ หลวงวรวิหาร

ต่อมาได้รับแต่ง ตั้งให้เป็นพระครูวินัยธร และ พระอุปัชฌาย์ ซึ่งท่านได้เป็นพระ อุปัชฌาย์ให้ พระอาจารย์เกตุ วณฺณโก เพียงรูปเดียวเท่านั้น เมื่ออยู่จำพรรษาได้เพียง 1 พรรษา ท่านก็ได้ล้มเลิก ความตั้งใจที่จะเป็นเจ้าอาวาสต่อไป โดยพิจารณาว่า สกฺกาโร ปุริสํ

หนฺติ ลาภสักการะฆ่าบุรุษให้ตาย เพราะมัวเมาในลาภยศ แล้วการปฏบัติต่างๆ ก็ค่อยๆ จมลงๆ ทุกที ในที่สุดก็เกิดการฆาตกรรมตัวเอง คือเอาแต่สบาย

หลวงปู่

ไม่มีการบำเพ็ญกรรมฐานให้ยิ่งขึ้น มีแต่จะหาชื่อเสียง อยากให้มีคนนับถือมากยิ่งขึ้นโดยวิธีการต่างๆ นี่คือฆาตกรรมตัวเอง” เมื่อออกพรรษา ท่านจึงได้สละตำแหน่งเจ้าอาวาสและพระอุปัชฌาย์ แล้วหนีธุดงค์วิเวกตามป่าเขาในภาคเหนือเป็นเวลานานถึง 12 ปี อาศัยอยู่ในเขต อําเภอ พร้าว อําเภอเชียงดาย อําเภอแม่ริม อําเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ และ อําเภอแม่สาย อําเภอ แม่สรวย จังหวัดเชียงราย  

และสงเคราะห์อดีตคู่ บำเพ็ญบุญในอดีตชาติของท่านชื่อ แม่บุญปัน ที่บ้านแม่กอย ต.กลางเวียง อ.พร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบัน วัดป่าแม่กอย ชื่อ วัดป่าพระอาจารย์มั่น

หลวงปู่มั่น ภูริทัตฺตมหาเถระ ละสังขารเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 อายุ 79 ปี 56 พรรษา ณ วัดป่าสุธาวาส อําเภอ เมืองสกลนคร จังหวัด สกลนครซึ่งต่อมาอัฐิ ของท่าน ได้แปรสภาพ กลายเป็นพระธาตุในหลาย ที่ได้มีการแจกตาม จังหวัดต่างๆที่ได้ส่งตัวแทนมารับวาระนิพพาน ณ วัดป่าสุทธาวาส หลังจากที่ท่าน พักอาพาธที่วัดป่าบ้านกลางโนนภู่ 11 วันแล้ว

หลวงปู่

คณะศิษย์นุศิษย์ ได้อาราธนาองค์ หลวงปู่มั่นนอนในเปล พยาบาลแล้วนำท่านขึ้นรถเพื่อมาพัก ณ วัดป่าสุทธาวาส ออกเดินทางแต่เช้าถึงวัดป่าสุทธาวาสประมาณเกือบ 12 นาฬิกา จากบันทึก ของหลวงตาทองคำ จารุวณฺโณผู้อุปฐาก องค์หลวง ปู่มั่น ในช่วงอาพาธได้บันทึกเหตุการณ์ ในช่วงที่องค์ท่าน มรณภาพไว้ในหนังสือ ท่านได้จาก ไปอย่างสงบ ท่านถือได้ว่าเป็นพระเกจิ ที่ชาวบ้านทั่วไปต่าง ให้ความเคารพนับถือกราบไหว้ มาจนถึงทุกวันนี้